Parçalarımızı dağıttım boş dolapların içine ve sensiz bir kahve yaptım kendime.
Bir yap_boz’u sevdim
Yap_boz beni tamamladı
Hangimizin parçası kayboldu bu hayatta
Hangimizin parçası unutuldu, yalnız kaldı.
Sorgularımızı havalara savurduk parçalarımızı ararken.
Kustuğumuz hayatlar ayaklarımızın dibine döküldü
Gözyaşlarımızla gülerken kendimize.
Ama bir parçamız eksikti
Ve
Yap_boz tamamlanıyordu her nasılsa.
Ben bitti demiştim
O gitti anladı
Ama her biten gidememişti içimde
Okyanusuma
Kırmızı Ay-ıma bakarken
Yap-bozumu tamamladım
Sonunda içinden ağlayan bir palyaço çıktı
Palyaçoya ağladım